Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/6016 K.2020/7351

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın iddianame düzenlenmeden önce soruşturma aşamasında 09.11.2015 tarihinde T.C. Rotterdam Başkonsolosluğu'na vermiş olduğu ve T.C. Rotterdam Muavin Konsolosu tarafından kimlik tespiti yapılarak şerh düşülen dilekçe ile sanık hakkında yapmış olduğu şikayetten vazgeçtiğini belirttiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı basit kasten yaralama, hakaret ve sair tehdit suçlarının kovuşturmasının şikayet şartının gerçekleşmesine bağlı olması karşısında, katılanın 19.01.2016 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmuşsa da şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanığın tekerrüre esas kabul edilen Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarih, 2015/407 Esas- 2015/878 Karar sayılı ilamının, suç tarihi olan 04.11.2015'den sonra, 12.11.2015 tarihinde kesinleştiği, bu haliyle ilamın tekerrüre esas kabul edilemeyeceği ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrür esas sabıkası bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,