Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/6527 K.2020/10090

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılanın tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 86/1. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3)Katılanın aşamalardaki beyanları ve adli rapor içeriğine göre, sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla gerçekleştirdiği halde TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Tarafların ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda farklı beyanlarda bulunduğu ve karşılıklı kavga şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu hal nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,