Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/6617 K.2020/14610

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1)Adli rapor dikkate alındığında katılanın ateşli silah ile yaralandığı olayda soruşturma aşamasında müşteki şüpheli olarak ifadeleri alınan ve sanığın elinde silah olduğunu söyleyen ... ve ... ile katılanın vurulduktan sonra kendisini eve bıraktığını söylediği Ali isimli kişinin tanık sıfatıyla kovuşturma aşamasında dinlenilmemesi,

2) Kolluk tarafından tanzim edilen 08.05.2015 tarihli tutanağa göre katılanın erkek arkadaşının kendisini vurduğunu söylemesi nedeniyle bu şahıs hakkında yapılan soruşturma neticesinde Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015 tarih 2015/5654 soruşturma numaralı dosyası kapsamında Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığı kararı verilerek katılanın bu beyanını değiştirip kendisini sanık ...'ün vurduğunu söylemesi nedeniyle eylemi sanık ...’ün gerçekleştirdiği iddiası ile dava açılmış ise de suç tarihinde 12 yaşında olan katılanın savcılık ifadesine giren psikolog bilirkişinin katılan hakkında, beyanlarını değiştirecekmiş gibi bir izlenim verdiğini,

tek başına karar verebilecek idrake sahip olduğu yönünde şüphelerinin olduğunu, yönlendirmeye açık bir kişiliğe sahip olduğunu belirtmesi ve katılanın 02.02.2016 tarihli duruşmada ise polisler kendini dövdüğü için erkek arkadaşının kendisini vurduğunu söylediği dikkate alınarak özellikle 08.05.2015 tarihli tutanağa imza atan polisler tanık sıfatıyla dinlenmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

3) Ateşli silah ile yaralanan katılanın yaralanmasına ilişkin Çorlu Devlet Hastanesinin 08.05.2015 tarihli raporunda katılanın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği belirtildiği halde Çorlu Devlet Hastanesinin 21.07.2015 tarihli raporunda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek,

özellikle söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,