Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/7020 K.2020/9425

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'yi kasten yaralama suçundan açılan kamu davası hakkında bir karar verilmemiş ise de zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1) Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında verilen beraat kararları ve sanıklar ...,..., ... ve... hakkında verilen kamu davasının düşürülmesine dair kararlara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre; zamanaşımını kesen son işlem olan esas hakkındaki savunmasının alındığı 10.12.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen dört yıllık asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Soruşturma aşamasında bilgi sahibi olarak beyanı alınan tanık...’in suç tarihinde sanık ...’in bıçak çekerek mağdurun üzerine yürüdüğünü beyan ettiği, yine sanık ile aynı tarafta olmak üzere kavgaya karışan... ve ...’un sanığın elinde sopa olduğunu doğruladığı olayda, sanığın mağdur ...’in ... tarafından bıçaklanmasından önceki eylemi nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, olay yerinde bıçak bulunamadığından ve sanığın mağdura vurduğunu gördüğünü söyleyen ...'nin soyut beyanı dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığından bahisle, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

4) Sanık ... hakkında müşteki...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

a) Soruşturma aşamasında dinlenen tarafsız tanık ...’un suç tarihinde taraflar arasında yaşanan kavgada sanık ... ve yanında bulunan 4-5 kişinin müştekiye ellerinde bulunan sopalarla vurduğunu, sanık ...’ın bir ara aracından göremediği bir cisim aldığını ve müştekinin yanına geldiğini, o andan sonra müştekinin göğsünü tutarak hızla sanık ...’ın yanından uzaklaştığını ve şahsın uzaklaştığı an bıçaklanmış olduğunu fark ettiğini bildirmiş olması ancak müştekinin aşamalardaki anlatımlarında sanık ... tarafından bıçaklandığını beyan etmesi, sanığın aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunması, sanığın adını sonradan öğrendiğini beyan eden müştekiye soruşturma ve kovuşturmada teşhis ya da yüzleştirme işlemi yaptırılmadığı gibi tarafların aynı oturumlarda da hazır edilmemesi

karşısında, sanıklar ile yüzleştirme ya da fotoğraflı teşhis işlemi yaptırılarak müştekinin kendisini kimin ne şekilde yaraladığı hususunda açık beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

ME./TH.(A.K.-25)