Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/7178 K.2020/11856

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçu yönünden; ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 19/03/2013 tarih ve 2013/29 Esas 2013/94 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, adli sicil belgesine göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK'nin 58/3. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerekirken, hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrildiğinden tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Hüküm tarihinde Aksaray Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirilmeden yada SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No:12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No:6694/74,13/05/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No:56581/00, 01/03/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 193. ve 196. maddesine muhalefet edilmesi,

2)Sanığın suçlamaları kabul etmediği, suçta kullanılan tabancanın elde edilemediği, sanığın el svap analizinin yapılamadığı, mağdurun 26/07/2017 tarihli dilekçesinde polisin etkisi altında kalarak, "şahıs budur" demeleri üzerine teşhis işleminin yapıldığını, kendisini vuranın ... olmadığını belirttiği, aynı zamanda olayın tek görgü tanığı olan mağdur duruşmada dinlenmeden ve mağdurla sanık kovuşturma aşamasında yüzleştirilmeden sanığın eksik kovuşturmayla mahkumiyetine karar verilmesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı