Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/719 K.2020/3695

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-a, 87/1, 87/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/254 Karar sayılı kararının, Dairemizin 27.11.2018 tarihli ve 2018/3921 Esas, 2018/18362 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-a, 87/1-d,

87/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli ve 2019/42 Esas, 2019/130 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11.12.2019 tarihli ve 2019/10079 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2019 tarihli ve 2019/128303 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede; Dosya kapsamına göre;

1) Adı geçen Mahkemenin 19.04.2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/254 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.11.2018 tarihli ve 2018/3921 Esas, 2018/18362 Karar sayılı ilâmında " ...katılan hakkında düzenlenen adli rapora göre, sanığın eylemi nedeniyle katılanın, hayati tehlike geçirecek ve hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, fikri içtima kuralları gereğince en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1,87/1-d, 87/1-son maddeleri uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken,

hatalı uygulama ile katılanda kemik kırığı meydana geldiğinden bahisle, ayrıca anılan Kanun'un 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılmak suretiyle ceza tayini ile..." gerekçesiyle bozulmasına müteakip yapılan yargılamada, Bakırköy 36. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından "Yargıtay 3. Ceza Dairesinin bozma ilâmına uyularak aşağıdaki şekilde hüküm kurulması gerekmiştir." denildikten sonra kurulan hükümde, sanık hakkında Yargıtay ilâmının aksine tekrar temel ceza üzerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87/3. maddesi gereğince yarı oranında arttırım yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesinde,

2) Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.11.2018 tarih ve 2018/3921 Esas, 2018/18362 Karar sayılı bozma ilamının sanığın aleyhine olmasına göre, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/2. maddesi uyarınca sanığa aleyhe bozma ilamına karşı diyecekleri sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında,

3) Bozma ilamı öncesi verilen hükümde, sanığın neticeten 5 yıl 15 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı tutularak hükmün bozulduğu gözardı edilerek, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlali neticesinde fazla ceza tayininde,

4) Bozma ilamına uyulduğu halde, sanığın, kardeşi olan katılana karşı silahla gerçekleştirdiği eylemi neticesinde, katılanın hayati tehlikeye maruz kaldığı ve vücudunda hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve anılan Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

5) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 226. maddesine aykırı davranılmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: