Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/7248 K.2020/17434

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdurun, sanıklardan şikayetçi olmadığı ve kamu davasına katılmak istemediğini bildirmesine göre, katılan sıfatını alamayan mağdur ve vekilinin 5271 sayılı CMK’nin 242/1 ve 260/1. maddeleri uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanık ... müdafiinin, vekalet ücreti ile sınırlı olarak beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Aynı yargılama kapsamında, sanık hakkında müşteki... ve katılan ...'yı yaralama suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu, sanığın üzerine atılı tüm suçlardan beraat etmediği ve bu nedenle beraatine karar verilen kasten yaralama suçu yönünden vekalet ücretine hak kazanamayacağı anlaşılmakla, vekalet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanıklar hakkında müşteki...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanıklar hakkında müşteki...'e karşı 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi gereğince basit kasten yaralama suçu ile katılan ...'ya karşı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3 maddeleri gereğince kasten yaralama suçundan kamu davaları açıldığı,

suç tarihinde atılı suçların uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı farklı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşmanın mümkün olabileceği hükmünün de getirilmiş olması karşısında,

soruşturma aşamasında taraflara yapılan uzlaşma teklifinin geçerli olmadığı bu nedenle sanıklar ile müşteki... arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince yeniden uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

b) Kabule göre de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

4) Sanıklar hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

a) Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, katılan hakkında Hatay Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.11.2015 tarihli adli raporunda, vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre cezada orantılılık ilkesine aykırı olarak sanıkların cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,