Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/736 K.2020/3111

Basit yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine dair Bodrum (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.04.2012 tarihli ve 2011/368 Esas, 2012/389 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20.12.2019 tarihli ve 2019/12980 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2019 tarihli ve 2019/133613 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, ertelenmiş 2 ay 15 gün hapis cezasının aynen infazına dair Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli 2015/483 Esas, 2015/627 sayılı ek kararının, Bodrum (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.04.2012 tarihli kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/3. maddesindeki "tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" şeklindeki düzenleme uyarınca, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıka kaydının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan bahisle sanık hakkında seçimlik ceza olarak hapis cezasının seçilerek hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, ertelenmiş 2 ay 15 gün hapis cezasının aynen infazına dair Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli 2015/483 Esas, 2015/627 Karar sayılı ek kararının, Bodrum (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.04.2012 tarihli kararının kanun yararına bozulması ile hukuken yok hükmünde olacağı belirlenerek yapılan incelemede;