Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/7756 K.2020/13245

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, görgüye dayalı bilgi sahibi tanığın olmadığı, müştekinin soyut iddiası dışında, yüklenen suçun sanığın azmettirmesiyle haklarındaki soruşturma evrakı ayrılan faili meçhul şahıslar tarafından işlendiğine dair sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de; sanık hakkında ek savunma hakkı tanınmadan hakkında TCK’nin 87/2-b-son maddesi uygulanarak, sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,