Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/7917 K.2020/12572

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türü itibariyle hükmün, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereği hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasından 86/3-e maddesi gereğince (1/2) oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak “1 yıl 15 ay” yerine “2 yıl 3 ay” hapis cezasına ve devamında TCK’nin 87/1-c maddesi uygulanırken “2 yıl 30 ay” yerine “4 yıl 6 ay” hapis cezasına hükmedilmiş ise de TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın 5 yıla çıkarılması karşısında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Oluşa, beyanlara ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında çıkan tartışma ve kavga sonunda, sanıklar ... ve ...’in aynı suç işleme iredesi ile ve birlikte hareket ederek sanık ...’nın bıçakla sanık ...’in de kırık bira şişesi ile katılan ...’ı yaraladıkları ve katılan ...’ın yüzünde sabit ize neden oldukları olayda, TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle sanık ...’nın da TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması suretiyle sanık ... hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,