Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/8041 K.2020/8152

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 53 maddeleri gereğince kamu davası açıldığı, söz konusu kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında bulunduğu, sanık ve katılanın 04.09.2015 tarihinde alınan beyanlarında, usulüne uygun şekilde yapılan uzlaşma teklifini kabul etmedikleri, düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının esas ve karar numaralarının 2006/192 - 2006/340 yerine, 2005/359-2006/335 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında müştekiyi yaralama eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca tayin olunan "4 ay hapis" cezasından TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "3 ay 10 gün hapis" cezası yerine, hesap hatası yapılarak "3 ay 15 gün hapis" cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,