KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/8191 E., 2020/9775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, tehdit
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Katılan sanık ... hakkında müşteki sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Katılan sanık ... hakkında kurulan hükmü katılan sanık müdafinin 28.01.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, mahkeme tarafından 11.04.2016 tarihli ek karar ile hükmolunan adli para cezasının miktarı bakımından kesin nitelikte bulunduğundan temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu kararın katılan sanık müdafine tebliğ edildiği, ancak ek karara yönelik bir temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Müşteki sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizinin mümkün bulunmadığı, katılan sanık müdafinin itirazı üzerine, mercii Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18.05.2016 tarih ve 2016/492 değişik iş sayılı kararıyla itiraz incelenerek reddedildiğinden, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
3)Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezası 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan katılan sanık müdafinin temyiz sebeplerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
4)Sanık ... hakkında katılan sanık ... ve katılan ...'a yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/8191, K. 2020/9775, 16 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama