Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/8700 K.2020/11463

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğu belirtilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/4)oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2)Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca tayin olunan ''1 yıl 3 ay'' hapis cezasından, TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılması sırasında ''11 ay 7 gün'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''9 ay 7 gün'' hapis cezasına, buna bağlı olarak hükmolunan hapis cezasından TCK'nin 62.maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında ''9 ay 10 gün'' hapis cezası yerine ''7 ay 20 gün'' hapis cezasına hükmolunması,

3)14.10.2015 tarihli celsede 18 yaşından küçük olan mağdurun, 5271 sayılı CMK'nin 236/3. maddesi gereğince uzman kişi bulundurulmadan beyanının alınması,

4)T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,