Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/8810 K.2020/13697

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Oluş, iddia ve dosya kapsamına göre sanığın, hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunda koğuşunun değiştirilmiş olmasından rahatsız olduğu, bahse konu kurumda ceza infaz koruma memuru olarak görev yapmakta olan katılanın, sanığın kalmakta olduğu koğuşa yemek servisi yapılması amacıyla koğuşun kapısını açtığı sırada sanığın, kırık cam parçaları ve jilet ile katılana doğru hamle yaparak, onun görevinin gereklerini yerine getirmesini engellemek suretiyle kendisini koğuşun dışına attığı olayda, sanığın kastının, kasten yaralama suçuna değil, katılanın görevinin gereklerini yerine getirmesini engellemeye yönelik olduğu gözetilerek,

5237 sayılı TCK’nin 265/1, 265/4. maddeleri gereği cezalandırılması gerekirken, suç vasfının tespitinde yanıgıya düşülerek, TCK’nin 86/2, 86/3-c, e, 35. maddelerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli, 2018/17-339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm tarihinde Gümüşhane E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de bulunmayan sanık, hüküm duruşmasına getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B.

No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50. Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine muhalefet edilmesi,