Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/9145 K.2020/13534

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2006 tarih, 2005/190 Esas ve 2006/202 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen hapisten çevrili 297,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü olduğu halde, sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Aralarında daha önceden husumet bulunan sanık ile mağdurun karşılıklı birbirlerini adli raporlarda belirtildiği şekilde yaraladıkları olayda; tarafların olayın başlangıcına ilişkin farklı anlatımlarının bulunması ve bu hususta bilgi ve görgüsü olan tarafsız tanığın bulunmaması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,