Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/976 K.2020/6367

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde: Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yerel mahkemece verilen 16.12.2014 tarih, 2014/326 Esas ve 2014/497 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemize ait, 15.02.2018 tarihli, 2017/7211 Esas ve 2018/2354 Karar sayılı ilamı ile “1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle” bozulmasına karar verilmesine karşın, bozmadan sonra mükerrir sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereği infaza eklenecek süre yönünden en ağır cezayı gerektiren Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2010 tarih,

2008/246 Esas ve 2008/272 Karar sayılı ilamına konu “Kasten Öldürme” suçundan neticeten 17 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına karar verildiği halde, mükerrir sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar yönünden kazanılmış hakkının gözetilmemesi suretiyle hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 tarih, Esas 2011/2-60 ve Karar 2011/126 sayılı kararında belirtildiği üzere,