KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/10139 E., 2022/1919 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2022
- İlk Derece Mahkemesi
- Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2018 tarih ve 2017/315 - 2018/276 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme
- Hüküm
- Sanığın TCK'nın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla TCK'nın314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Temyiz edenler : Sanık ve müdafii
Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Sanığın duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,
Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/10139, K. 2022/1919, 12 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama