Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/1020 K.2023/2339

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. .... Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2017 tarihli ve 2017/307 Esas, 2017/453 sayılı Kararı ile Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.02.2018 tarihli ve 2018/463 Esas, 2018/485 sayılı Kararı ile Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.07.2019 tarihli, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemleri özetle;

1.İstinaf başvuruları hakkında bir karar verilmediğine,

2.Tanığın usule aykırı olarak bizzat dinlenilmediğine, etkin pişmanlıktan faydalanan bir kişi olduğuna, beyanlarının gerçeği yansıtmadığına ve hükme esas alınamayacağına,

3.ByLock verilerinde çelişkiler bulunduğuna, kullanıcı adı ve şifrenin kendisiyle ilgisinin bulunmadığına, mesaj ve email içeriğinin bulunmadığına,

4.ByLock'un hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

5.Diğer fetö üyelerinde görülen durumların hiçbirisinin kendisinde bulunmadığına,

6.Suçun unsurlarının oluşmadığına,

7.Talep ettiği halde ilk duruşmada bizzat hazır edilmeden SEGBİS ile savunmasının alındığına,

8.Tanık olarak bildirdiği kişilerin dinlenilmediğine,

9.Anayasal nitelikteki yargısal haklarının ve savunma hakkının ihlal edildiğine,

10.Mevcut delil durumu, suçun işlenme biçimi ve tehlikenin ağırlığı nedeniyle sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğine (BAM Savcısı),

11.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kendisi adına kayıtlı telefon hattı üzerinden FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeleri tarafından gizli haberleşme aracı olarak kullanılan bylock programını telefonuna yüklediği ve kullandığı, hakimlik stajı döneminde örgüte ait evlerde kaldığı ve Kayseri'de görev yaparken örgütsel toplantılara katıldığı, bu şekilde üzerine atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

11.08.2016 olan suç tarihinin Bölge Adliye Mahkemesi ve İlk Derece Mahkemesi karar başlıklarında "15.07.2016 ve öncesi" olarak gösterilmesi; yine İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararının 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince güvenli elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, 126318 sicil numaralı katip tarafından elektronik olarak imzalanmamış olması mahallinde giderilmesi olanaklı maddi hatalar olarak görülmüştür.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanığın ve müdafisinin duruşmada bizzat hazır edilme talebinin olmaması, 7078 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin değişiklik tarihinden önce duruşmaların yapılıp bitirilmesi karşısında, sanığın savunmalarının SEGBİS yöntemiyle alınması ve yargılamanın aynı yöntemle bitirilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Gizliliği sağlamak amacıyla örgütsel haberleşme aracı olarak 197550 ID numaralı Bylock kullanıcısı olan, usulüne uygun olarak alınmış ifadelere göre öğrencilik döneminde örgüte ait evlerde kalan, sonrasında örgütün hakim savcı stajyer evlerinde kalan, örgüt içerisinde görevli bulunan, hakim olarak çalışmaya başladıktan sonra sohbet adı verilen örgütsel toplantılara katılan sanığın örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil olup süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle örgüt üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiklerinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık ve müdafileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sair nedenler de yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.02.2018 tarihli ve 2018/463 Esas, 2018/485 sayılı Kararında sanık ve müdafileri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

... ... ... ... ...