Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/10975 K.2023/53

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesi

Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2018/53 Esas, 2018/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanunu'nun 3 üncü maddesi ve 5 inci maddesinin birinci fıkrası Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve dokuzuncu fıkraları ile 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2018/69 Esas, 2018/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafi temyiz dilekçesinde; Müvekkilinin örgütün dersanelerine gitmediğini, yayınlarına aboneliğinin bulunmadığını, örgütün organize ettiği, sohbet, toplantı ve gezilere katılmadığını ve örgütün finans kaynağı Bank ...'da hesabının bulunmadığını, müvekkiline ilişkin tespit ve değerlendirme tutanağının bulunmadığı halde CGNAT kayıtlarına dayanarak ByLock kullanıcısı olduğunun kabul edildiğini, ByLock kullanıcısı olduğuna ilişkin kesin kanaat elde edilebilmesi için user ıd, kullanıcı adı gibi bilgilerin tespitinin zorunlu olduğunu ifade etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

ByLock kullanıcısı olduğunun tespiti üzerine hakkında soruşturma başlatılan sanığın savunmaları, HTS kayıtları inceleme raporu, ByLock raporu, Arama ve el koyma tutanaklar, Dijital Materyal İnceleme Raporu incelenmesi neticesinde;

Sanığın kullanımında olan 0 505 (...) (...) 82 nolu gsma hattı üzerinden ...

IMEI nolu telefon ile ByLock programını kullandığının tespit edildiği, sanığın kullanmış olduğu 0 505 (...) (...) 82 nolu hat üzerinden haklarında FETÖ/PDY terör örgütü üyeliği suçlaması ile soruşturma yürütülen şahıslarla görüşmelerinin olduğu, soruşturma aşamasında ve talimatla beyanı alınan tanık SD. beyanında" 2012 yılında polis akademisinde öğrenciliğe başladığını, sanık ile burada tanıştığını ve devre arkadaşı olduklarını, Akademi kapandıktan sonra 2015 yılında kendisinin ...

Üniversitesinde kamu yönetimi, sanığın da hukuk bölümünde öğrenciliğe başladığını, ... isimli kişinin kendisini Konya Bosna semtinde bir eve yerleştirdiğini, bu evde sanığın da kaldığını, kendileriyle birlikte ...'ın da olduğunu, cemaat denen bu yapı vasıtasıyla bir araya geldiklerini, aynı evde bir sene kaldıklarını, bu süre zarfında ... isimli kişinin kendilerine sohbet yaptığını " ifade ettiği, İzmir Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Şube Şube Müdürlüğü Adli Bilişim Büro Amirliğince düzenlenen 29.05.2018 tarihli materyal inceleme raporunda;

sanıktan ele geçirilen materyallerde "ByLock ve Dingston" uygulamalarına ait kalıntılara rastlanıldığının belirtildiği anlaşılmakla, sanığın eylemlerinin FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün kuruluş amaçlarını, faaliyet ve eylemlerini benimsediğini gösterir şekilde yoğunluk, süreklilik ve çeşitlilik arz ettiği, bu haliyle sanığın silahlı terör örgütü üyesi olmak suçunu işlediği kabul edilerek sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Dosyada bulunan dijital materyel inceleme raporuna göre sanıkta ByLock programının kalıntılarına rastlandığı, tanık olarak dinlenen SD'nin beyanlarında, sanığın örgütün görünen yüzünün ortaya çıkmasından sonra da örgütle olan bağlantısını devam ettirdiğini söylediği nazara alındığında, bu delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığın ByLock programını kullandığını gösterir ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenmeden hüküm kurulması sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmış, ancak;

Terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında TCK’nın 58/9 uncu maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 inci kısımda açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2018/69 Esas, 2018/55 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi gereği hükmün ilgili bendindeki "maddesi delaletiyle 58/6,7" ibaresinin çıkarılmak suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,