Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/10992 K.2023/368

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2017/257 Esas, 2018/139 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi ile 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.10.2018 tarihli ve 2018/1558 Esas, 2018/1796 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında belirtilen suç tarihi eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde;

Müvekkili hakkında verilen kararın gerekçeden yoksun olduğunu, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığını, müvekkili hakkında somut verilere dayanmaksızın hüküm kurulduğunu, suç olarak değerlendirilen eylemlerin tarihlerine bakıldığında suç sayılmadığını, bu sebeple mahkumiyet kararı verilemeyeceğini ifade etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

KHK ile kapatılan ... Orta ve Yüksek Eğitim Vakfı ve kayyum atanan ... Yemekçilik A.Ş.'nin yönetim kurulu üyesi olması sebebiyle hakkında soruşturma başlatılan sanığın, savunması, tanık anlatımları, tutanaklar, Bank Asyadan gelen yazı cevapları, Emniyet Müdürlüğünden gelen yazı cevapları, adli raporlar, tespit tutunakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde;

FETÖ/PDY terör örgütüne irtibatlı ... Yemekçilik Şirketinde yönetim kurulunda olduğu daha sonra ... Yemekçilik Şirketinin 09.12.2015 tarihinde 1/3 hissesini devraldığı FETÖ/PDY terör örgütü bölgeci diye tabir edilen il yöneticilerinden H.

T.'nin örgüt görevini ifa etmek üzere Adıyaman'ın ... ilçesine ilçe imamı olarak görevlendirilmesi üzerine kendisine "hayırlı olsuna" gidenlerin içinde sanığın da bulunduğu, örgütün düzenlediği yurt dışı gezileri kapsamında Etiyopya, Senegal, Uganda, Kazakistan, Bosna Hersek ülkelerine gittiği, FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisaklı ... Sanayici ve İşadamları Derneği (...)'a üye olduğu, dosyada dinlenen tanık H. T.'nin beyanında.

FETÖ/PDY terör örgütü içerisinde 1998-2014 yılları arasında ...'de görev yaptığını örgüt içerisinde bölge sorumlusu olarak (bölgeci) görevini üstlendiğini sanığı ... Büyük Bölgecilik görevi sırasında tanıdığını, sanığın mütevelli olduğunu, mütevellilerin örgüt içerisinde

finans sağlama, kurban bağışı, burs, eleman bulma ve medya aboneliği yapma gibi görevleri olduğunu belirttiği, ayrıca sanığın örgüte yardım kapsamında himmet diye tabir edilen maddi yardımda bulunduğu, örgüte ait kurumların yönetim kurulunda ancak örgüt mensuplarının bulunduğunu belirttiği anlaşılmakla sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde. KHK ile kapatılan ... Orta ve Yüksek Eğitim Vakfı Yönetim Kurulu üyesi olan sanığın aynı zamanda örgütle iltisaklı ... Yemekçilik Kantin Servis Özel Yurt Hiz.Tic.A.Ş'nin ortaklarından olduğu, bu ortaklığı sırasında 2015 yılında hisse satın aldığı ve yönetim kurulu üyesi olduğu, ayrıca iltisaklı ...

Özel Eğitim Öğretim Kantin Yemekçilik Servis İşletmeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş.'den ... ili ... İlçesi ...

Mahallesinde bulunan okul alanı vasfındaki bir gayrimenkulu devraldığı, örgüt organizasyonu kapsamında çeşitli ülkelerdeki okulları ziyaret ettiği, aşamalarda dinlenen H.T.'nin sanığın mütevelli heyetinde olduğunu, örgütün görünen yüzü ortaya çıktıktan sonra da faaliyetlerine devam ettiğini, himmet verdiğini, ayrıca iltisaklı şirketin hissedarlarından olduğunu belirtmesi karşısında sanığın o dönemlerde bu yapının cemaat olduğuna, hissedarı olduğu şirketin ve satın aldığı gayrimenkulün örgüte ait olduğunu bilmediğine ilişkin savunmalarına itibar edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.10.2018 tarihli ve 2018/1558 Esas, 2018/1796 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,