Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/11950 K.2024/2020

Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2018/503 Esas, 2021/155 sayılı Kararına yönelik sanık müdafi ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 2.

Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2021/1018 Esas, 2021/890 sayılı Kararında sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik "Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen 17.11.2015 tarih ve 2015/68 (E) - 2015/340 (K) sayılı karar hakkında daha önce Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 14.03.2019 tarih ve 2018/5801 (E) - 2019/2069 (K) sayılı ilamı ile incelenerek karar verildiği anlaşılmakla.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 8/1. maddesinde yer alan "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme karşısında, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay incelemesinden geçen kararlara ilişkin istinaf talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 264. maddesi de gözetilerek temyiz talebi mahiyetinde olduğu" gerekçesi ile dava dosyasının Dairemize gönderilmesine dair karar verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca aralarındaki irtibat nedeniyle birlikte görülen her suça ilişkin hükümlerin bağımsızlığını koruduğunda kuşku bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 272 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin kanun yolunun, kural olarak temyiz değil istinaf olarak belirlendiği,

20.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 9 uncu maddesiyle getirilen 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasına göre Yargıtay tarafından verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararlara karşı sadece temyiz yoluna başvurulabileceğine ilişkin hükmün, birlikte görülseler dahi temyiz incelemesinden geçmeyen sanık ve/veya suçlara ilişkin davalara tesirinin bulunmadığı, etkin başvuru hakkının temini bakımından ilk derece mahkemesince verilen hükmün öncelikle bölge adliye mahkemesince denetlenmesi gerektiği gözetilerek;

Sanık hakkında Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.11.2015 tarihli, 5015/68 Esas ve 2015/340 sayılı Kararın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçu yönünden Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 14.03.2019 tarih ve 2018/5801 Esas ve 2019/2069 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi sonrasında Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2019 tarihli 2019/206 Esas ve 2019/343 sayılı Kararı ile dava dosyasının Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/503 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği,

sanığın Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/503 Esas sayılı dosyasındaki eylemleri nedeniyle hakkında kurulan hükümlerin de öncelikle 5271 sayılı Kanunun 272 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirilip bir karar verilmesi akabinde istemde bulunulması halinde dosyanın temyiz incelemesinden geçeceği anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,