KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/12345 E., 2022/7889 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarih ve 2018/122-2018/143 sayılı kararı
- Suç
- Terör örgütü propagandası yapmak
- Hüküm
- 3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-2. cümle, TCK’nın 43/1, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Bölge adliye mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
İlk derece mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunun zincirleme olarak işlenmesi nedeniyle son paylaşımın yapıldığı tarih olan “27/04/2016” tarihi yerine “20/03/2018” olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/12345, K. 2022/7889, 15 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama