Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/12583 K.2025/6182

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Hükme esas alınan paylaşımları içeren, ancak umuma açık olup olmadığı anlaşılamayan sanığa ait facebook profilinin; herkese açık olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 229. maddesinin 2. fıkrası uyarınca cezada artırım yapılıp yapılamayacağının tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanığın müsnet suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmış ise de;

5271 sayılı CMK'nın 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir” hükmü uyarınca; dava konusu yapılacak eylemin, sevk maddeleri ile birlikte, bağımsız olarak iddianamede gösterilmesi gerektiği, bu itibarla sanığın 30.05.2015 tarihli paylaşımı önünden Adalet Bakanlığı tarafından verilmiş bir kovuşturma izni bulunmadığı gibi iddianame içeriğine göre açılmış bir dava da bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu paylaşımın mahkumiyet hükmüne esas alınamayacağı, 23.05.2025 tarihli paylaşımındaki sözlerin ise,

ifade ve düşünceyi açıklama özgürlüğü kapsamında ağır eleştiri niteliğinde olması gerekçesiyle mahkumiyet hükmüne esas alınamayacağı anlaşılmakla, suça sübut veren 14.06.2015 tarihli tek paylaşım itibarıyla zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

3.Sanık hakkında belirlenen cezada, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak takdiri indirim yapılırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4.Sanık hakkında 5271 Sayılı CMK'nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle 28.06.2014 tarihinde eklenen düzenlemeden önceki tarihte verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının bu düzenlemeden sonra ilk kez verilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına engel oluşturmadığı gözetilmeksizin, başkaca adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yargılama sürecindeki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezasının ertelenmesine karşın, yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,