Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/14301 K.2023/7706

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.02.2017 tarihli ve 2017/388 Esas, 2017/449 sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ve müdafinin yokluklarında kesin olarak verilen karara karşı, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve fakat temyiz kanun yolunun usulü hakkında istisnai bir düzenleme içermeyen 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine;

sanık müdafiinin 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen kanunî süre içerisinde 06.11.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen kanunî süreler içerisinde veya inceleme tarihine kadar temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçelerini sunmadıkları anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,