KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/14518 E., 2025/5850 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/231 E. - 2017/170 K.
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2017/173 E. - 2017/306 K.
- Suç
- Cumhurbaşkanına Hakaret
- Hüküm
- TCK'nın 299/1-2, TCK'nın 62, 53 ve 51/1-3-7 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5 inci maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3 üncü maddesindeki zorunluluk nedeniyle, aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-12.03.2024 tarihinde 32487 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7499 sayılı “Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"a göre 5271 sayılı CMK'nın 231/6 ncı maddesinde yer alan sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunu kabulüne dair şartın kaldırıldığının anlaşılması karşısında anılan düzenlemenin sanık lehine olduğu anlaşılmakla bahse konu yasa değişikliği hükümlerine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/14518, K. 2025/5850, 24 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama