Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/14957 K.2025/12415

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosya kapsamındaki 15.03.2017 tarihli bilirkişi raporu itibariyle mahkumiyete esas sözlerin söylenmesi sırasında kameranın grubun arkasından kayıt yaptığının, sanığa ait görüntülerin olmadığının, tespitin sanığın sesinden yapıldığının anlaşılması nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesini teminen; olaylara ilişkin görüntü kayıtlarının Adli Tıp, .....veya ... gibi uzman kuruluşlardan birisine gönderilip bilirkişi raporu aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükmün 5. fıkrasında sanığın adli sicilindeki ilamlar nazara alınıp suç işleme eğilimi gerekçe gösterilerek CMK'nın 231 uygulanmamasına karar verilmişken, İlk Derece Mahkemesinde sanığın tekrar suç işlemeyeceği konusunda tam bir vicdani kanaat oluştuğu beliritilip yetersiz gerekçe ve çelişki ile sanık hakkında yazılı şekilde TCK'nın 51. maddesinin uygulanması,