KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/15820 E., 2022/3173 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2018 tarih ve 2018/146 - 2018/443 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme
- Hüküm
- TCK'nın 314/3 ve 220/7 delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararının kaldırılarak CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığı görüldü;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan verilen mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğunu değerlendiren bölge adliye mahkemesinin, 5271 sayılı CMK'nın 280/1, 2. madde ve fıkraları gereğince usulüne uygun duruşma açıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin 2. fıkrası gereğince ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek sanık hakkında duruşma açmaksızın dosya üzerinden beraat karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre;
FETÖ/PDY silahlı terör örgütü liderinin talimat verdiği tarihlerin öncesinde Bank ...'da hesabı bulunmayan, örgüt liderinin talimatına uygun şekilde, ilk defa 05.09.2014 ve 09.10.2014 tarihlerinde altın katılım hesapları açarak Bank ...'nın TMSF'ye devrinden kısa bir süre sonra mevduatında bulunan bakiyeyi havale ederek hesabından çekmek suretiyle örgüte destek sağlama iradesi gösteren sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/15820, K. 2022/3173, 1 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama