KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/15851 E., 2022/3567 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2018 tarih ve 2017/22 - 2018/191 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne yardım etmek
- Hüküm
- TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Oluş, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; bir kısım örgüt mensubu olduğu iddia edilen şahıslarla HTS kayıtlarının içerik ve özelliği saptanamayan, örgütün görünen yüzü ortaya çıktıktan sonra sohbet adı altında örgütsel toplantılara katıldığı ve himmet adı altında parasal yardımda bulunduğu tespit
edilemeyen sanığın eylemlerinin sempati ve iltisak boyutunu aşan ve örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğini ispat eden faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüte yardım etme suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/15851, K. 2022/3567, 14 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama