KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/16233 E., 2022/2270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarih ve 2018/186 – 2018/241 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne yardım etme
- Hüküm
- CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir bulunmuş olduğundan bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;
Sanık hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, aynı Kanunun 223/2-c maddesi gereğince yüklenen suç açısından sanığın kast veya taksirinin bulunmadığından beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün birinci bendindeki “atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından CMK 223/2-c” ibaresinin çıkarılarak yerine “yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/16233, K. 2022/2270, 25 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama