Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/1624 K.2022/1305

314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 53, 58/9 maddeleri delaletiyle 58/6-7 ve 62 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi 2-Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden; TCK'nın 265/1-3, 3713 sayılı Kanun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi 3-Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından, Sanık ... müdafilerinin ise duruşmalı inceleme istemlerinin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince direnme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmesine ve özellikle ifade özgürlüğünün kolektif kullanımı bağlamında ifadenin açıklama yöntemlerinden biri olarak değerlendirilen toplantı ve gösteri yürüyüşü esnasında işlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi kapsamında temyizi kabil suçlar arasında yer aldığı kabul edilerek yapılan incelemede,

Olay tarihinde Muş İli Bulanık ilçesi ... Köyü ve ... Köyü Salihli kırsalında PKK terör örgütüne yönelik yapılan operasyonları engellemek amacıyla sanığın da içinde bulunduğu 30-40 kişilik grubun toplanarak operasyon bölgesine doğru yürümeye başladıkları, grubu dağıtmak isteyen kolluk kuvvetlerinden yaralanan görevlilerin olduğu, dosya arasında yaralanan kolluk görevlilerinin adli raporlarının yer aldığı ancak ifadelerinin bulunmadığı gibi, sanığın hangi eylem/eylemleri ile kolluk görevlilerine direndiğinin tespit edilmediği, dosya arasında yer alan CD'nin yapılan incelemesinde sanığın söz konusu bölgede yol kenarında oturur vaziyette olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin eylemlerinin tespiti bakımından olay sırasında yaralandığı kabul olunan mağdur polis memurları ile tutanak tanıklarının dinlenilmesi ve olaya ait varsa kamera görüntülerinin temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra tüm delillerin CMK'nın 217. maddesi gereğince duruşmada okunup tartışılması neticesinde sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

a- Mahkumiyete esas alınan, suçun sübutu, vasfının tayini ve cezanın kişiselleştirilmesi bakımından belirleyici deliller olan tanıkların, doğrudan aleni duruşmada sanıkların huzurunda veya 5271 sayılı CMK'nın 180/1-2-5 maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanunun 181/1 maddesinde öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenip AİHS'nin 6/3-d ve Anayasanın 36. maddeleri ile teminat altına alınan "iddia/kamu tanıklarını sorguya çekmek veya çektirmek" hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden;

tanık dinleme yetkisi olmayan kolluk kuvvetlerince bilgi sahibi olarak dinlenen tanık beyanlarının ve müdafisiz olarak dinlenen şüphelilerin soruşturma aşamasında alınan beyanlarının kovuşturma aşamasında okunması ile yetinilmesi nazara alındığında; belirleyici delil statüsünde bulunan tanıkların, duruşmada mutlaka dinlenilmesi ile sanıkların hukuki durumunun buna göre taktir ve tayininin gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanıkların gözaltında ve tutuklu kaldıkları süreler TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsup edilmemesi,

c-Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen cezaların, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6,7. maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

d-Yapılan UYAP sorgulamasında, sanık ... hakkında Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin halen derdest olan 2020/ 232esas sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılmış davanın bulunduğunun anlaşılması karşısında; silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olması nazara alınarak; anılan dosyaların getirilip derdest olmaları halinde birleştirilmesi, karar verilip kesinleşmiş olmaları durumunda ise dosyanın aslı veya Yargıtay denetime olanak verecek şekilde onaylı örneği dosya arasına alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,