Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/16788 K.2023/3747

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli ve 2017/386 Esas, 2018/498 sayılı kararı ile

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye suçundan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 58 inci

maddesinin dokuzuncu fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin birinci fıkrası, 5 inci maddesinin birinci fıkrası ile 3 üncü maddesi uyarınca sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrüre ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/775 Esas, 2019/339 sayılı kararı ile

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kaldırılması ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanarak 5271 sayılı Kanun'un 221 maddesinin dördüncü fıkrasının 1 inci cümlesi ile aynı maddenin 5 inci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın ByLock isimli programı gizliliği sağlamak adına haberleşme amacıyla kullanmadığı,

2.Tanık beyanlarının gerçeği yansıtmadığı, sanığın kod adı kullanmadığı,

3.Sanığın suç teşkil edecek faaliyeti bulunmadığı,

Açıklanan nedenler ve temyiz dilekçesinde belirtilen sair nedenlerden dolayı sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu belirtilerek etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak etkin pişmanlık hükümlerinden dolayı ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkemenin kabulü, sanık müdafiinin temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

1.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 280/2 nci maddesine aykırılık oluşturacak şekilde duruşma açılmaksızın sanığın mahkumiyetine dair İlk Derece Mahkemesinin kararının evrak üzerinden inceleme yapılmak suretiyle kaldırılarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi şeklindeki usuli eksiklik aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanığın yakalandıktan sonra etkin pişmanlık kapsamında anlatımlarda bulunmuş olması karşısında, hakkında TCK'nın 221/4-2 nci cümlesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, yukarıda yapılan eleştiriler dışında eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 01.03.2019 tarihli ve 2018/775 Esas, 2019/339 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinini birinci fıkrası uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

... ... ... ... ...