Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/17529 K.2022/2634

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE, Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ancak.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 29.01.2020 tarih 2019/1636 esas sayılı ve 2020/105 karar sayılı bozma kararı öncesi verilen ilk derece mahkemesinin 18.09.2017 tarih 2017/101 esas ve 2017/64 karar sayılı kararında sanık hakkında netice cezanın 7 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlendiği ve söz konusu kararın sadece sanık müdafii tarafından istinaf edildiği sonradan birleşen dosyadaki eylemlerin farklı olmakla birlikte aynı dönemi kapsadığı ve suç vasfında da bir değişiklik olmadığı nazara alındığında 18.09.2017 tarihli ilk hükümle verilen ceza miktarının CMK’nın 307/4 maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği

gözetilmeksizin; sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,