KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/17794 E., 2022/1064 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2022
- İlk Derece Mahkemesi
- İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarih ve 2017/473 - 2018/213 sayılı kararı
- Suç
- Terör Örgütünün Propagandasını Yapmak
- Hüküm
- 3713 sayılı Kanunun 7/2, 53/1-2-3, 58/9 maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Karar Metni
359 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, bölge adliye mahkemesi kararında sanığın silahlı terör örgütü üyeliğinden mahkum olduğuna ilişkin ifadelerin maddi hatadan kaynaklandığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine,
Ancak; örgüt mensubu olmayan sanık hakkında terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan verilen mahkumiyet kararında TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin, 7. fıkrası uyarınca da denetimli serbestlik tedbiri uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrür ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin, 2 numaralı fıkrasının 7. ve 8. bentlerinin hükümden çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/17794, K. 2022/1064, 2 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama