KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/17796 E., 2022/4408 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2018 tarih ve 2018/69 - 2018/258 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne bilerek isteyerek yardım etme
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-CMK'nın 280, 303/1-a, 193/2, 216 ve 217. maddeleri uyarınca; istinaf mahkemelerinin, ilk derece mahkemesince toplanan delilleri takdir ederek dosya üzerinde yapacakları incelemeler neticesinde beraat kararı veremeyecekleri nazara alındığında, anılan kanun maddelerine de yanlış anlamlar yüklenerek bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin 5271 sayılı Kanunun 280/2 maddesine aykırılık oluşturacak şekilde duruşma açmaksızın evrak üzerinde ilk derece mahkemesince belirlenen hapis cezasını kaldırarak CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine yönelik karar vermesi,
2-Örgütle iltisaklı olan ve KHK ile kapatılan Aktif ... Sendikasına üyesi olduğu anlaşılan sanığın, silahlı terör örgütü liderinin 25.12.2013 tarihinde Bank ...'nın ekonomik gücünün ayakta tutulmasına yönelik vermiş olduğu talimat sonrası
dönemde 31.01.2014 tarihinde hesap açarak 570,00 TL karşılığı altınını bankaya yatırdığı tespit edilmekle, sanığın faaliyetlerinin, örgüte yardım etme suçunu oluşturduğuna ilişkin, suç kastının her türlü şüpheden uzak tespiti için sanık hakkında UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasında başkaca bilgi ve belge bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa dosyaya getirtildikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/17796, K. 2022/4408, 15 Eylül 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama