Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/18246 K.2022/2470

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmün tefhiminden sonra 17.09.2020 tarihli süre tutum dilekçesi sunan sanık müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesini CMK'nın 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra verdiği görülmekteyse de, hükümde yahut gerekçeli kararın tebliğine ilişkin mazbatada 7 günlük sürenin hak düşürücü vasfı yönünde bir şerh bulunmadığı görülmekle, 30.10.2020 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden,