Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/1847 K.2021/10476

maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar, 2-Sanıklar ... ve ...'nın TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 221/4-son cümle, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar Temyiz edenler : Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61/1. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, alt sınırdan makul şekilde uzaklaşılarak hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi suretiyle TCK'nın 61/3 maddesine aykırı davranılarak fazla ceza tayini,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesi karar başlığında sanık ...'nın tahliye edildiği tarihin "15.11.2017" yerine "29.12.2016" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanıklar ... ve ... bakımından dosyada mevcut diğer delillerin ve sanıkların etkin pişmanlık kapsamındaki savunmalarının atılı suçun sübutu açısından yeterli olduğu görülmekle; sanıklar hakkında ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanakları beklenmeden karar verilmesi ve sanık ...'nın örgütle iltisaklı okulda öğrenim görmesinin müsnet suç yönünden örgütsel delil ya da faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmediğinden, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediklerini belirterek bu kapsamda örgütteki kaldıkları süre, örgütsel faaliyetler, ve örgüt mensupları ile ilgili örgütsel konum ve faaliyetlerine uygun ifade veren ve anlatımda bulundukları anlaşılan sanıkların hakkında verdikleri bilgiler, bilgilerin niteliği, faydalılık derecesi nazara alınarak TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca tayin olunan cezada, üçte birden dörtte üçe kadar indirim öngören TCK'nın 221/4-2. maddesi gereğince daha makul oranda bir indirim yapılarak ceza tayini gerekirken yazılı şekilde uygulama ile fazla cezaya hükmedilmesi,