Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/19417 K.2022/564

2- 3713 sayılı TMK'nın 7/2-2. cümle, TCK'nın 43/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.12.2014 tarih ve 2014/6-703 Esas, 2014/550 sayılı kararında açıklandığı üzere; bir hüküm bozulmakla tamamen ortadan kalkacağından, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesince, duruşma açılarak ilgililere bozmaya karşı diyeceklerininin sorulması ( 5271 sayılı CMK'nın madde 307/1 ) ve bozma nedeni doğrultusunda işlem yapılmak sureti ile CMK'nın 280. maddesi gereğince yeniden hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi,