Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/2701 K.2022/4972

Bölge adliye mahkemesince bozma kararı üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesinin 02.05.2019 tarihinde yüze karşı kararına yönelik sanık müdafii tarafından 03.05.2019 tarihinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, gerekçeli kararının sanık müdafiine 20.05.2019 tarihinde tebliğ edildiği halde ayrıntılı temyiz dilekçesinin, CMK'nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük süreden sonra 01.06.2019 tarihinde sunulduğu görülmüş ise de, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında veya sanık müdafiine gerekçeli kararının tebliğine ilişkin mazbatada CMK'nın 295. maddesinde düzenlenen 7 günlük hak düşürücü süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, sanık savunması ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.12.2014 tarih ve 2014/6-703 esas, 2014/550 sayılı kararında açıklandığı üzere; bir hüküm bozulmakla tamamen ortadan kalkacağından, Yargıtaydan verilen bozma kararı üzerine davaya yeniden bakacak bölge adliye veya ilk derece mahkemesince, duruşma açılarak ilgililere bozmaya karşı diyeceklerininin sorulması (5271 sayılı CMK'nın madde 307/1) ve bozma nedeni doğrultusunda işlem yapılmak sureti ile CMK'nın 280. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulması gerekirken bundan zühul ile usule aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,