Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/2841 K.2022/1029

başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (Sanık ... yönünden) 2)CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair ek karar (Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatları, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından, işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

1)Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin verilen ek karara yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin 16.05.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen kararı yasal süresinden sonra 26.06.2019 tarihinde istinaf ettiği ve Bölge Adliye Mahkemesince 14.02.2020 tarihinde verilen karar ile istinaf talebinin reddine dair Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2019 tarihli istinaf başvurusunun reddine dair ek kararı yönünden esastan ret kararı verildiği, sanık müdafinin 03.03.2020 tarihinde kendisine tebliğ edilen bu kararı da 26.02.2020 tarihinde temyiz ettiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.03.2020 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine karar verdiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı görülmekle sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

A) Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde hataya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

B)Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden geçmişte hakkında herhangi bir suç kaydı ve sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı da tespit edilemeyen sanık hakkında yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,