Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/3183 K.2022/1217

İlk derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Dosyanın daha önce temyiz incelemesinden geçtiği görülerek 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince dosya istinaf mahkemesine gönderilmemiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların ifadelerinin alındığı tarih itibariyle, Türk Ceza Yargılama Sistemine 01.12.1992 yılında CMUK'un 135/3. maddesinde 3842 sayılı Kanunun 12. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu getirilen ihtiyari avukat yardımından faydalanma hakkının yine aynı Kanunun 31. maddesinde Devlet Güvenlik Mahkemelerinin görev alanına giren suçlarda uygulanmayacağı hükmü bulunduğu ve bu düzenlemenin adil yargılama hakkını zedeler nitelikte olduğu düşünülmüşse de, örgüt mensubu sanıkların olayın sıcağı sıcağına alınan ifadelerinde ayrıntılı bir şekilde örgütsel eylemleri anlattıkları ve bu ifadelerin birbirini doğrular nitelikte olduğu,

4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunundan faydalanmak amacıyla dosyamız sanığı ... ile bir kısım örgüt mensubu sanığın, dilekçeleriyle ilk ifadelerinin doğruluğunu teyit ederek, bu husustaki beyanlarını mahkeme önünde de tekrar etmeleri, ayrıca, operasyonlar ve yer gösterme sonucu ele geçen bir çok örgütsel döküman, sahte belge, silah ve patlayıcı maddeler ile teşhis tutanakları dikkate alındığında, somut delillerin birbirini teyit eden anlatımları doğrular nitelikte bulunması karşısında sanıklara atılı suçun sübut bulduğu gözetilerek,

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe-aleyhe kanun değerlendirmesi yapılıp, lehe olan kanun hükümleri uyarınca sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi,