Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/4325 K.2021/11244

cezalandırılmasına dair karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nın 148/4 maddesi gereğince "müdafii bulunmaksızın kollukça alınan ifadenin, hakim veya mahkeme önünde doğrulanmadıkça hükme esas alınmayacağına" ilişkin emredici hüküm gözetilerek; kollukta şüpheli sıfatıyla müdafisiz beyanı alınan temyiz dışı sanık ...'ın,

beyanlarından mahkemede dönmesi karşısında bu beyanların hükme esas alınamayacağı gözetilerek olay tarihinde sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'la birlikte yakalanan ancak çocuk olduğu için dosyası ayrı yürütülen ... hakkında soruşturma ve varsa kovuşturma dosyasının onaylı birer suretinin getirtilerek suça sürüklenen çocuğun dosya kapsamındaki beyanlarının tespit edilmesi, gerekirse suça sürüklenen çocuğun tanık sıfatıyla dinlenilmesi,

yine gerekmesi durumunda dosya kapsamında yer alan ihbar tutanağında ismi yazılı şahsın açık kimlik bilgileri tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmesi suretiyle tüm delillerin bir arada değerlendirilmesi sonucu karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanık hakkında, Anayasanın 138/1, TCK'nın 3/1 ve 61/1. maddelerinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütler de gözetilerek hukuka, vicdana ve dosya kapsamına uygun bir temel ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, kesinleşmeyen mahkeme kararlarının da teşdit sebebi olarak kabulü ile fazla ceza tayini,

b-Takdiri indirim nedeni olarak sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden sanık hakkında kesinleşmeyen mahkeme kararları gerekçe gösterilerek TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması,