Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/4362 K.2022/1119

2- Sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyetine yönelik mahkeme kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi 3-Sanık ... hakkında kesin olarak verilen esastan red kararına karşı Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine dair ek karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; 1-Sanık ... hakkında terör örgütünün propagandasını yapma suçu yönünden;

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin suç vasfına yönelik olduğu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddine dair ek kararının CMK'nın 286/2-a maddesinde yer alan hükümler kapsamında olmadığı,

temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek ek kararın kaldırılması ile 24.10.2019 tarihinde resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca, terör örgütünün propagandasını yapma suçu için temyiz kanun yolunun açılmış olması,

anılan Kanunun 31. maddesi ile CMK'ya eklenen geçici 5/1-f maddesinde, bu Kanunun 286. maddesinde yapılan değişikliğin Bölge Adliye Mahkemelerince daha önce verilmiş kesin nitelikteki kararlar yönünden de uygulanabileceğinin hüküm altına alınması ve sanık müdafiinin kararı süresinde temyiz etmesi karşısında sanık müdafiinin temyiz istemleri nedeniyle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında terör örgütünün propagandasını yapma suçundan hüküm kurulurken 3713 sayılı Kanunun 7/2-2. cümlesi uyarınca temel cezadan 1/2 oranında artırım yapılırken hesap yönteminde hata ile "1 yıl 15 ay" yerine "2 yıl 3 ay" hapis cezası belirlenerek ve devamında aynı hatalı yöntem uygulanarak neticeten "1 yıl 16 ay 3 gün" hapis cezası yerine "2 yıl 4 ay 3 gün" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fala ceza tayini,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükmün 2. fıkrasında yer alan “2 yıl 3 ay”, 3. fıkrasında yer alan “2 yıl 9 ay 15 gün” ve 4. fıkrasında yer alan “2 yıl 4 ay 3 gün” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “1 yıl 15 ay”, “1 yıl 21 ay 22 gün” ve “1 yıl 16 ay 3 gün” ibarelerinin yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve terör örgütünün propagandasını yapma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A-Terör örgütünün propagandasını yapma suçu yönünden;Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında terör örgütünün propagandasını yapma suçuna ilişkin kesin olarak verilen hükme yönelik, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği görülmekle,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında terör örgütünün propagandasını yapma suçundan hüküm kurulurken 3713 sayılı Kanunun 7/2-2.cümlesi uyarınca temel cezadan 1/2 oranında artırım yapılırken hesap yönteminde hata ile "1 yıl 15 ay" yerine "2 yıl 3 ay" hapis cezası belirlenerek ve devamında aynı hatalı yöntem uygulanarak neticeten "1 yıl 16 ay 3 gün" hapis cezası yerine "2 yıl 4 ay 3 gün" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükmün 2. fıkrasında yer alan “2 yıl 3 ay”, 3. fıkrasında yer alan “2 yıl 9 ay 15 gün” ve 4. fıkrasında yer alan “2 yıl 4 ay 3 gün” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “1 yıl 15 ay”, “1 yıl 21 ay 22 gün” ve “1 yıl 16 ay 3 gün” ibarelerinin yazılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sair itirazların reddine, ancak;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin gerekçesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,