Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/4688 K.2022/7135

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianameye, mahkeme kararındaki nitelendirmeye, temyiz dilekçelerinin kapsamına ve tebliğname tarihine göre yapılan incelemede her ne kadar yaptırımı en ağır suçun 5237 sayılı TCK 'nun 220/1.maddesinde düzenlenen suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu olduğu anlaşılmış olsa da sanıklar aleyhine yapılan temyiz itirazının sadece katılan ... vekili tarafından yapıldığı,

... vekilinin TCK'nun 220.maddesi kapsamındaki suçlar yönünden temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşılması karşısında, tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü başlığı altında ortak hükümler kısmının 7. bendinin 2.fıkrasında ''Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz'' şeklindeki kararı dikkate alınarak işin incelenmesinin Dairemizin görevine girmediğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,