KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/4715 E., 2022/3717 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Terör örgütü propagandası yapmak
- Hüküm
- 3713 sayılı Kanunun 7/2 TCK’nın 53/1-2-3, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
04.05.2016 tarihli ilk derece mahkemesi gerekçeli karar tutanağının 5070 sayılı Elektronik İmza Kanununun 5 ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, UYAP'ta yapılan kontrolde gerekçeli karar tutanağının ... sicil nolu hakim tarafından elektronik olarak imzalanmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
TCK'nın tanımlar başlıklı 6/1. fıkrasının "g" bendi uyarınca yayın deyiminden elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınların da anlaşılacağı belirtilmiş olup, somut olayda internet ortamında sanığın kendisine ait Facebook sayfasında propaganda eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, uygulama yapılırken 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca temel cezada yarı oranında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında sosyal medya hesabı üzerinden birden fazla paylaşımda bulunarak terör örgütünün propagandasını yapma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edilmiş olmasına karşılık, sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini
sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden temyiz davasının esastan reddine, ancak;
1-Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,
2-Hükmün gerekçe kısmında uygulanacak Kanun hükmü olarak 3713 sayılı Kanun'un 7/2 maddesi yerine 8/2 maddesinin gösterilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/4715, K. 2022/3717, 20 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama