Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/8159 K.2023/4152

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Kovuşturma aşamasında kendilerinin seçtikleri bir müdafileri bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesi uyarınca da haklarında re'sen bir müdafii görevlendirilmeyen sanıkların, silahlı terör örgütü üyeliği suçundan da yargılanmaları yapıldığı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca haklarında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğu nazara alınmadan,

Anayasanın 36 ncı ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma haklarının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafileri hazır bulundurulmaksızın haklarında mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 197 nci maddesinin birinci fıkrası ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının "a" ve "e" bentlerine muhalefet edilmesi,

B. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık ... yönünden "28.02.2017", ... yönünden ise "15.03.2017" yerine "15.07.2016" olarak yazılması, C. Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hüküm verilirken, hüküm fıkrasında atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi, D. Sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulandığı halde, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.12.2017 tarihli ve 2017/2143 Esas, 2017/2320 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,