KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/8434 E., 2022/926 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2022
- İlk Derece Mahkemesi
- Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2018 tarih ve 2018/298 - 2018/602 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne yardım etme
- Hüküm
- TCK'nın 314/2, 220/7 son cümle, 3713 Sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Karar Metni
359 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;
Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin, "TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı Kanunun 314/2. maddesi" yerine "TCK'nın 314/2. maddesi" olarak gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK'nın 314/2. maddesinin tatbik edildiğini kısmında yer alan “TCK'nın 314/2” ibaresinin çıkarılıp yerine "TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı Kanunun 314/2. maddesi" ibaresi eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/8434, K. 2022/926, 24 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama