Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/8672 K.2022/4009

tarih ve 2020/148-2020/399 sayılı kararı Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, Kasten öldürmeye teşebbüs etme Hüküm :1-) TCK’nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi, 2-) TCK’nın 81/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; 24.10.2019 tarihli tutanağa göre Türk Silahlı Kuvvetlerinin yürüttüğü Barış Pınarı harekatı kapsamında Suriye Milli Ordusu tarafından bir evde el yapımı bomba yapmaya yönelik malzemeler ile yakalanan ve el ve yüz svapları üzerinde atış artıklarına rastlanan sanığın eyleminin vahamet boyutuna ulaşmadığı, sanığın eylemlerinin bu haliyle TCK'nın 314/2. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu gözetilerek üst sınıra yakın hadden anılan suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kasten öldürmeye teşebbüs etme suçu yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; anılan bölgede el yapımı bomba yapmaya yönelik malzemeler ile yakalanan sanığın, somut olarak hangi kişi ya da kişileri ne şekilde öldürmeye teşebbüs ettiğinin kanıtlanamaması, eylemlerinin müsnet suç yönünden hazırlık hareketi kapsamında kalması nazara alındığında, atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,