Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/8729 K.2022/5313

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.06.2018 tarih 2018/1084 esas 2018/1329 sayılı gerekçeli kararının 05.07.2018 tarihinde sanık müdafiine usulüne uygun tebliğ edildiği, sanık müdafiinin söz konusu kararı CMK 291/1 maddesinde belirtilen yasal süresinde temyiz etmediği, sanığın yasal süresinden sonra 08.10.2018 tarihinde söz konusu kararı temyiz ettiği, bölge adliye mahkemesince 16.10.2018 tarihinde verilen ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek karara karşı sanığın süresi içinde temyiz talebinde bulunduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarihli 2019/573 esas 2022/119 sayılı kararı uyarınca müdafiiyle takip edilen davalarda kanun yolu başvurusu için sanığa ayrıca tebligat yapılmasına ilişkin olduğu anlaşıldığından, sanığın 08.10.2018 tarihli dilekçesinin eski hale getirme dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, mümkün olması halinde ilgili birimlerden sanıkla ilgili ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip, inceleme yapıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz ByLock sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,