Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/9694 K.2022/9449

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi gereğince temyiz incelemesi sonrasında dosyanın gönderildiği Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Bölge adliye mahkemesince duruşmalı incelenerek verilen karara yönelik sanık müdafii tarafından 10.10.2018 tarihinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararının sanık müdafiine 05.11.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiince 19.11.2018 tarihinde ayrıntılı temyiz dilekçesinin, CMK'nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük süreden sonra sunulduğu görülmüş ise de, bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasında ve sanık müdafiine gerekçeli kararı tebliğ eden tebligat zarfında CMK'nın 295. maddesinde düzenlenen 7 günlük süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilmiştir.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, istinaf kararının gerekçe kısmında sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiğine dair bir açıklamanın bulunmamasına ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda "alt sınırdan taktiren" ibaresi kullanılmasına rağmen, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 5 yıl 6ay hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılması;