Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/10710 K.2024/1208

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde; itiraz kanun yolu açık olmak üzere denilmek suretiyle yanıltıldığı anlaşılan sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/418 Esas, 2019/545 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/775 Esas, 2020/974 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62 nci, 53 üncü ve 51 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, suça konu paylaşımları liseye gittiği dönemde yapmış olduğunu beyan etmesi karşısında; terör örgütü propagandası yapmak suçunun suç tarihinin propaganda suçunu oluşturan son paylaşım tarihi olduğu dikkate alınarak, sanığa atılı suça ilişkin kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/2 ve 67/4 üncü maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleşmiş olabileceği de gözetilerek, suç tarihinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi ile zamanaşımı süresinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2.Kabule göre de;

Ayrıntıları dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 Esas 2016/1025 sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, paylaşımların terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak;

paylaşımların, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215 inci maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek,

TCK’nın 215 inci maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.10.2020 tarihli ve 2020/775 Esas, 2020/974 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak öncelikle bu sebepten, oy birliğiyle, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,